X
تبلیغات
رایتل
دوستش داشتم
آن شب

خیابان تاریک نبود...

        دست نورانی شب آن را نوازش می کرد...

                                               صدای خدا می آمد...

چه شور و هیجانی...

      شادمانی کودکان میان آن سبزه زار...

                         خدا آنجا را نقاشی کرده بود...

صدایش را می شنیدم...

            او نبود. فقط صدایش بود...

من در حال عبور...

        غمگین از پژمردن آن گل میخک...

             نجوایی کردم: پس سهم دل تنگ من چه می شود؟؟

دل آسمان سوخت...

         آسمان بارید.. زمین نمناک...

                            دل من پر از نور شد...

       چشمانم بسته بود؟

                    دگر دلتنگ نبودم...

شنبه ۸/۴/۱۳۸۷

|| نوشته شده در پنج‌شنبه 17 مرداد‌ماه سال 1387 ساعت 06:26 ب.ظ توسط رضا(یه پسر شیطون) | 9 نظر