X
تبلیغات
رایتل
دوستش داشتم
تاریکی

صندوقچه ای از خاطرات

                            در چمنزاری متروک

                                                  در کلبه ای تاریک

                                                                  خودنمایی میکرد

نجوای پسرکی تنها

                   همراه کوهی از اندوه

                                          در آن کلبه ی غمناک

                                                            سکوتی پرفریاد بود

خورشید در جستجوی آرامش

                                مهربان با چمنزار

                                                  دارای تابشی عظیم

                                                                    که با غرش ابر سیاه محو شد

نجوایی از خشم

                بر شانه های خورشید

                                     و نگرانی پسرک

                                                     همه جا سایه افکنده بود

تنهایی آن بوته زار

                 سزای بی توجهی به ابر سیاه

                                               و فرو رفتن در تاریکی

                                                                     توسط خورشید بود

و نامهای حک شده

                    برروی صندوقچه

                                     که با رسیدن طوفان

                                                       یکی یکی خط خورد...

رضا-5/5/1389

|| نوشته شده در دوشنبه 25 مرداد‌ماه سال 1389 ساعت 12:10 ق.ظ توسط رضا(یه پسر شیطون) | 12 نظر