X
تبلیغات
رایتل
دوستش داشتم
کاروان ابدی

مرگ من نزدیک است

               آسمان مرا به خود می خواند

بوته زار از غم من پژمرده...

تکه برگی که پراز یاد من است

                   واز آن شبنم دلتنگی من میریزد... 

 

مرگ من نزدیک است

               کاروانی ابدی در راه است...

کاکتوس های اتاقم غمگین

                         سفری خواهم داشت تا درون خورشید... 

 

مرگ من نزدیک است

                سرنوشتم دگر اینجا گم شد...

 دوستانی که مرا یاد بردند

کسی از رفتن من می گرید؟

زنده ماندن درد است... 

 

مرگ من نزدیک است

                            باتوام ای آشنا

                                             سالهاست که صدایم هستی...

                                                                       گرچه دلتنگ توام این روزها!

     

مهربانی هایت درون قلبم

                           حسرت دیدن توست فریادم.....

رضا-15/7/1390

|| نوشته شده در چهارشنبه 16 آذر‌ماه سال 1390 ساعت 04:07 ب.ظ توسط رضا(یه پسر شیطون) | 12 نظر